تبليغاتX
مصطفی فلاحیان - یادداشتکی بر// وردی که بره ها می خوانند // نوشته ی رضا قاسمی

مصطفی فلاحیان

خنده در پارلمان

۱.

من تازه این رمان را شروع به خواندن کرده ام  و تا آنجا که می دانم مدت کوتاهی از انتشار نسخه ی الکترونیکی آن می گذرد . و برایم جای تعجب است که بعضی ها اینقدر سریع درباره ی این اثر نظر داده اند و می دهند . البته این قضیه شامل بقیه ی نویسنده ها و آثارشان می شود. که به محض چاپ شدن شروع به نقد می شوند . این منتقد ها فکر می کنند ورطه ی ادبیات رینگ بوکس است و آنها گوشه ی رینگ می ایستند و مشت هایشان را به هم می کوبند و برای بقیه کری می خوانند و چون کسی پا به رینگ نمی گذارد شروع به مشت زدن به کتاب های نویسنده ها می کنند!

۲.

گویا عجول بودن هیچ وقت ایرانی ها را رها نمی کند مثل تنبلی و بدگویی در هر حال  وقتی می خواهیم درباره ی یک اتاف نظر بدهیم حال در اینجا یک کتاب باید درباره ی آن اثر با دقت فکر کنیم و مورد بررسی قرارش بدهیم حتی اگر یک اثر بدرد نخور باشد حالا که ادعای نظر دادن داریم پس باید جوانمردانه و صادقانه نظر بدهیم آن هم با تامل نه با عجله.

۳.

من نصف بیشتر رمان را تا حالا خوانده ام ُ یادداشت هایی هم نوشته ام که بعد از اتمام خواندنم در اینجا قرارشان می دهم . وفعلا درباره ی اینکه این رمان با توسل جستن به سکس به موفقیت رسیده موافق نیستم چرا که رمان چند محور دارد که در موازات هم در حال حرکت است ُ این نظر  - توسل به سکس- که بعضی ها داده اند به نظرم بخاطر این است که رمان را یا نخوانده اند یا فقط فصل های ابتدایی آن را خوانده اند . در هر حال کمی بعد مفصلا نظرم را خواهم نوشت.

                                                           مصطفی فلاحیان

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 12:33  توسط مصطفی فلاحیان  |